Friday, March 7, 2014


Angel Olsen
Burn Your Fire For No Witness
(2014, Jagjaguwar)






Έχουμε ένα motto: «Κάντε μουσική μονοθεματική, να μιλάει για τον έρωτα και μόνον γι αυτόν». Επιτέλους έχουμε την τιμή να κάνουμε μια ολάκερη avant-garde δισκοκριτική αποκλειστικά για στίχους! Αυτό βέβαια επιθυμούσαμε να κάνουμε καιρό. Απλώς, μετά το 'Misery is a butterfly' των Blonde Redhead- που δεν γινόταν να το κάνουμε επειδή το 2004 δεν υπήρχε το Pluto, δεν γινόταν να απομονώσεις τη μουσική σε αυτόν τον δίσκο τον οποίο είχαμε θεωρήσει τον καλύτερο των 00s και μάλιστα με χαοτική διαφορά από τον δεύτερο και τέλος θα χρειαζόταν κι ένα κανονικό βιβλίο για να αραδιάσουμε τις σκέψεις μας για τους στίχους- δεν είχαμε ακούσει κάτι όλα αυτά τα χρόνια που θα μας έδινε την αφορμή.

Τελικώς, μας παραδόθηκε απλόχερα φέτος και μάλιστα με μια μεγαλόψυχη αμεσότητα που θα ξαναβρίσκαμε μόνον στις απαγγελίες της Julee Cruise (όπου τα ποιήματα, αν δεν κάνουμε λάθος, τής τα έγραφε κάποιος David Lynch). Τέλος πάντων, όλα όσα έχει βιώσει κάποιος (ή θα ήθελε) σε σχέση με το θέμα μας, τον έρωτα δηλαδή, βρίσκονται εδώ και τοποθετούνται στην υπαρξιακή τους βάση.  Ο αυτοεξευτελισμός ('I started dancing just to be around you'), οι ανησυχίες('if there's one thing Ι fear/ it's knowing you're around'), τα κάτοπτρα ('But when I look into your eyes/ It pieces up my heart' ), τα ψέματα ('Ι want the best for you'), η διαίσθηση ('how I wish I could remove this doubt I feel somehow'), η αυτομομφή ('wish sometimes I could take back/Every word I've said'), η συνήθεια ('we might be older now /but is it changing anything' ), η ενσωμάτωση ('now we don't have to take it to extreme. but I 'm givin' you my heart, are you?'), η μαγική σκέψη ('if only all our memories were one/we only had to blink and it was done'), η παράνοια ('are you dead/ oh really/ are you all right'), ο θυμός ('think you like to see me lose my mind'), η θλίψη ('Ι can hear you crying / and Ι am crying, too/ the world might be lying/but so are you'), η απελπισία ('if only, if only/I had nothing more to say), εν τέλει η λύτρωση ('I have to save my life/ I need some peace of mind/Ι am the only one now /You may not be around').

Επί προσωπικού, βρήκα ισοδύναμο για τουλάχιστον 5000 πυκνογραμμένες σελίδες ψυχανάλυσης. Α, και της ευχόμαστε να χωρίζει πιο συχνά. Πάλι, επί προσωπικού, αναμένω με αγωνία να παντρευτεί το κορίτσι.


                                                                                                                                      Νίκος  Rorschach

Monday, January 27, 2014


Moriarty - 'Fugitives'
(2013, Air Rytmo)






Οι Moriarty είναι κοσμοπολίτες (Γαλλία, Ελβετία, ΗΠΑ, Βιετνάμ!). Ξεκίνησαν με μια διασκευή (στο 'Enjoy The Silence' των Depeche) κι ακολούθως φτιάξανε ολόκληρο OST με διασκευές... κλασικής μουσικής ('Παπουτσωμένος γάτος'!) μέχρις που φτιάξανε κι έναν «κανονικό» δίσκο με διασκευές ('Fugitives'). Η ιστορία με τις διασκευές θυμίζει το ρητό που θα λέγαν στο χωριό μου: «Αν θες να φτιάξεις την ροκ-εν-ρολ 'Ιτιά' μην την διασκευάζεις με ηλεκτρική κιθάρα, απλώς γράψε το 'Like A Rolling Stone'». Επίσης στο 'Fugitives' διασκευάζουν τα κομμάτια κάποιων τύπων (και πολιτισμών) που υπήρξαν Προ Μπομπ (στην προ Ντύλαν εποχή δηλαδή, και σύμφωνα με τον βρετανικό! μουσικό τύπο τέτοια εποχή απλώς δεν υπήρξε ποτέ). Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, χρησιμοποιούν πάρα πολλά "various instruments". Τόσα που θα σκίζανε τα πτυχία τους οι οργανογνώστες μέχρι να τα βρούνε και θα φθονούσανε μέχρι και οι έθνικ μουσικοί. Κι επειδή τούς φάνηκαν λίγα τα μέλη στη... συμμορία τους και τα όργανα τους φωνάξανε και πολλούς άλλους, σεσημασμένους και μη, να συμπαίξουν για να το πανηγυρίσουν το πρότζεκτ. Εν ολίγοις με αφορμή το 'Fugitives' περιγράψαμε όλα εκείνα τα στοιχεία που μας προκαλούν από αδιαφορία και απάθεια μέχρι εκνευρισμό και θυμό στην παγκοσμιοποιημένη πλέον μουσική κοινότητα. 

Αυτό που συνέβη όμως όταν ακούσαμε τον δίσκο είναι πολύ δύσκολο να το περιγράψουμε. Ήταν ακριβώς το ίδιο με την πρώτη φορά που τούς ακούσαμε στο ντεμπούτο τους το 2007 κι έκτοτε τους παρακολουθούμε με θρησκευτική προσήλωση χωρίς να αλλαξοπιστήσουμε και κατα-διωκτική εμμονή από το "Puss'n'boots" μέχρι το "Fitzcarraldo Sessions". Απλώς θα φαντασιωνόμαστε ότι κάπως έτσι θα πρέπει να αισθάνονταν οι ανθρακωρύχοι στις συναυλίες των Redskins το '84, οι φυλακόβιοι στο 'Live Αt Folsom Prison' το 68, οι μάγκες στην πρώτη ακρόαση του 'Πέντε Μάγκες στον Περαία' το '36 κ.ο.κ. Αυτοί βέβαια τo ακούγανε πρώτη φορά και τα βιώνανε κιόλας. Από την άλλη για γιαλαντζί "δραπέτες" όπως εμείς μπορεί ποτέ να μην είναι αργά. Μόνον που για να βρεις την ελευθερία πρέπει πρώτα να ξέρεις ότι την έχεις χάσει... 


Νίκος Rorschach



Tuesday, January 21, 2014


Εκπομπή '25'
28/12/2013 - 29/12/2013
Τα αγαπημένα album του 2013





Οι εκπομπές του 2014 θα ανεβαίνουν από εδώ και στο εξής στο mixcloud, στη διεύθυνση












Tuesday, December 24, 2013


Εκπομπή '25'
21/12/2013 - 22/12/2013

Tuesday, December 17, 2013


Εκπομπή '25'
14/12/2013 - 15/12/2013

Saturday, December 7, 2013


Εκπομπή '25' 01/12/2013

Thursday, December 5, 2013


Οι εκπομπές '25' του Χρήστου Δασκαλοπουλου
σε αναμετάδοση στο Pluto



Είναι γεγονός ότι από τότε που ξεκίνησε το νέο site του ραδιοφωνικού σταθμού 'Στο Κόκκινο', για κάποιον άγνωστο λόγο, έχουν σταματήσει να ανεβαίνουν οι μουσικές εκπομπές στο αρχείο του. Παρά τις αλλεπάλληλες εκκλήσεις μας, αυτό το πρόβλημα δεν δείχνει να διορθώνεται.

Μέχρι να γίνει κάτι λοιπόν, αποφασίσαμε να ανεβάζουμε τις εκπομπές του Χρήστου Δασκαλόπουλου στο Mixcloud, για όποιον δεν προλαβαίνει να τις ακούσει live.

Είναι αυτονόητο, ότι τα ανεβάσματα των εκπομπών θα σταματήσουν μόλις αποφασίσει ο σταθμός 'Στο Κόκκινο' να το κάνει και ότι τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στον ραδιοφωνικό σταθμό και στους  παραγωγούς της εκπομπής.