Το αιώνιο ντέρμπι μας στέρησε τη δυνατότητα να χαρούμε τα νέα κομμάτια των συμπαθέστατων Le Page, η κολεκτίβα των wanna-be-Arcade-Fire Leon χάθηκε κάπου ανάμεσα στην κακή ηχοληψία και στις ασταμάτητες συζητήσεις του κοινού και η σκωτσέζικη εξάδα παρατάχθηκε επαγγελματικά στη σκηνή τoυ Gagarin με την Tracyanne να είναι το φυσικό όριο μεταξύ της heavy (δύο ογκώδεις μουσάτοι στο μπάσο και στην κιθάρα, o ένας με kilt (!) - οι τελευταίοι τύποι που περιμένεις να ασχολούνται με το άθλημα της indiepop στα Highlands) και της light (πλήκτρα-κρουστά) πλευράς της μπάντας.
Μπροστά σε ένα μισογεμάτο Gagarin (περίπου 400 άτομα), οι Σκωτσέζοι αρκέστηκαν σε μία στατική και επαγγελματική εμφάνιση που δεν συνεπήρε αλλά και δεν απογοήτευσε κανένα. Κύριος υπεύθυνος για αυτό το εξαίσιο ρεπερτόριο του group από μία δισκογραφία που ακολουθεί σαφώς σταθερά ανοδική πορεία. Στο αθηναϊκό τους εβδομηντάλεπτο, δεν έλειψε σχεδόν κανένα από τα γρήγορα pop tracks των τελευταίων δύο LP τους ('Lloyd,I'm Ready To Be Heartbroken', 'Let's Get Out Of This Country', 'French Navy', 'Honey In The Sun') διανθισμένα από τη σωστή δόση χαμηλότονων κομματιών που δεν δημιουργούσαν όμως, τη συνηθισμένη σε τέτοιες περιπτώσεις 'κοιλιά' και ένα εντυπωσιακό φινάλε του main set τους, με μία εκτέλεση του 'Razzle Dazzle Rose' που έρεπε προς το shoegaze.
Νίκος Ζωητός
Το (περίπου) setlist My Maudlin Career Swans Tears For Affairs Teenager Honey In The Sun The Sweetest Thing ? James French Navy Keep It Clean Lloyd,I'm Ready To Be Heartbroken If looks Could Kill Razzle Dazzle Rose (encore) Tears In My Eyes Let's Get Out Of This Country
Αυτό ήταν το playlist (αλφαβητικά) στην εκπομπή μας Trip Me Up! την Τρίτη 26-10-2010, 18:00-20:00 στο Trip Radio: Stay Tuned!
Kiss Your Lips Allo Darlin' Xtal Aphex Twin Sprawl II (Mountains Beyond Mountains) Arcade Fire Silver Soul Beach House Pluto Bjork Eighties Fan Camera Obscura Honey In The Sun Camera Obscura Little Bit of Heaven Cheval Sombre The Second Line Clinic Mystery Falls Down Closer Talking To Plants (With Barry Louis Polisar) Le Page Proud Evolution (Thom Yorke 500qd Remix) Liars Chem Trails No Age Monkey Gone To Heaven Pixies Why Won't You Talk About It? Radio Dept. Babelonia School Of Seven Bells I L U School Of Seven Bells A/B Machines Sleigh Bells Tell 'Em Sleigh Bells Cemetry Gates Smiths Ghost Train Summer Camp Elvis These New Puritans Rez Underworld Angela Surf City Walkmen Drunk Girls (LCD Soundsystem Cover) Wooden Shjips VCR (Matthew Dear Remix) XX Maps Yeah Yeah Yeahs
Αυτό ήταν το playlist (αλφαβητικά) στην εκπομπή μας Trip Me Up! την Τρίτη 02-03-2010, 18:00-20:00 στο Trip Radio: Stay Tuned!
Do What You Wanna Do Acid House Kings If You Were Here Apteka Conscience Killer Black Rebel Motorcycle Club Waste Of Paint Bright Eyes World Sick Broken Social Scene La Collectionneuse Charlotte Gainsbourg Me And Jane Doe Charlotte Gainsbourg Yes! (Album Version) Colourmusic Rakim Dead Can Dance Don't Be A Jerk, Johnny Drums Keep Me In Dark Fiery Furnaces Ban marriage Hidden Cameras I Just Love You More Kate Nash Yellow Wings Keepaway Bubble Bubble Le Page Yes! I Am a Long Way from Home Mogwai Heavens On Fire Radio Dept I can try Sambassadeur Sandy dunes Sambassadeur I'm Not There Sonic Youth Die5 Times Times5 South Ambulance Slept Away Spirit Spine We Only Can Because We Care Sunderbans Natural Selection UNKLE Can't Get Over You Vivian Girls Ποναν Τα Χείλη μου (Γεια!) Xaxakes
8 ευρώ. Ναι, καλά διαβάσατε, 8 ευρώ. Ολογράφως: οκτώ ευρώ. Δηλαδή, όσο κοστίζει ένα mojito σε ένα μέτριο αθηναικό bar. Όσο το εισιτήριο ενός σινεμά. Όσο μία πίτσα ζαμπόν, bacon, μανιτάρια. Όσο τέσσερα σουβλάκια. Το 1/3 του εισιτηρίου των Horrors. Θέλετε και άλλα; Νομίζω, καταλαβαινόμαστε. Είναι αδύνατον να πιστέψω ότι μία τέτοια συναυλία δεν έγινε sold-out από την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας των εισιτηρίων σε μία χώρα που όλοι διαμαρτύρονται για τις ακριβές τιμές των συναυλιών (και όχι μόνο). Δικαιολογίες δεν υπάρχουν. Η πληθώρα των καλοκαιρινών συναυλιών δεν αποτελεί σίγουρα μία: η προτεραιότητα θα έπρεπε να είχε δοθεί στο Coca-Cola Soundwave, αφού το value for money είχε εκτοξευτεί πολύ ψηλά. Και πέρα από αυτό: το ίδιο το lineup δεν άφηνε κανένα περιθώριο απουσίας...Aπλά, υπενθυμίζω ότι ήταν η πρώτη εμφάνιση των Bloc Party σε ελληνικό έδαφος...Ας μην κλαιγόμαστε, λοιπόν, για την ακρίβεια όταν η απουσία μας από το συγκεκριμένο gig δίνει ακριβώς τα αντίθετα μηνύματα. Έτσι, μία αρένα κατά τα 2/3 άδεια υποδέχτηκε τους Le Page, μία από τις πιο hyped ελληνικές μπάντες φέτος. Πιο ζωντανοί απ'ότι τους περιμέναμε, παρά την εικοσάλεπτη διάρκεια του set τους ήταν η ευχάριστη έκπληξη της ημέρας. Διασκεύασαν και το 'I'm A Believer' των Monkees. Και εις ανώτερα... Σταθερή αξία και οι Flakes, οι οποίοι, όμως, μας αρέσανε πιο πολύ στο Gagarin ως support στους The Pains Of Being Pure At Heart. Ίσως και ο ήχος τους να επηρεάστηκε και από την (γενικότερα) κακή ακουστική του χώρου. Πάμε, όμως, στο κυρίως πιάτο: με σαραντάλεπτη καθυστέρηση εμφανίστηκαν οι Primal Scream στη σκηνή προκαλόντας (ελαφριά) δυσφορία στο κοινό, η οποία εκφράστηκε και με μία ψυχρότητα στο ξεκίνημα του set τους. Η μπάντα προέρχεται από δύο μετριότατα LP, τα 'Riot City Blues' (2006) και 'Beautiful Future' (2008) (να βάλω και το 'Evil Heat' (2002), να τριτώσει το κακό;), γεγονός που μας ανησυχούσε ιδιαίτερα πριν την έναρξη. Πριν την έναρξη. Γιατί μετά, καταλάβαμε τι σημαίνει μεγάλη μπάντα. Ξεκίνημα-ζέσταμα με τα 'Can't Go Back', 'Miss Lucifer' και 'Country Girl'. Κάπου εκεί το κοινό ξεπάγωσε και άρχισε να συμμετέχει ενεργά στην παράσταση που έδινε ο κ. Gillespie και η παρέα του. Ο κύριος Bobby Gillespie: μία rock persona, που δείχνει να βρίσκεται στο φυσικό του χώρο όταν είναι στη σκηνή. Που ζητάει συγνώμη για το κομμάτι που ξεκίνησε λάθος με την άνεση που εμείς ζητάμε όταν πατήσουμε τον διπλανό μας στον κάλο. Τελικά, αυτό μας έλειψε πιο πολύ στα zeroes: όχι τόσο οι καλοί δίσκοι, όσο τύποι σαν το Bobby με την στόφα του ηγέτη-frontman που ξεσηκώνει το κοινό. Ο ρυθμός ανέβαινε σταδιακά βοηθούμενος και από ένα πολύ καλό playlist που διέτρεχε σχεδόν όλη τη δισκογραφία τους (μόνο το 'Vanishing Point' μας έλειψε). Πολύ καλές οι live εκτελέσεις τόσο του αδιάφορου (στο δίσκο) 'Suicide Bombs', όσο και η πιο ρυθμική-dance εκδοχή του 'Movin' On Up'. Τι άλλο να πούμε; Αφού μας έπαιξαν και το 'Shoot Speed Kill Light'...
Αντίθετα, δεν τα κατάφεραν πολύ καλά οι Bloc Party, παρά την διάθεση του Kele Okereke ο οποίος μάλλον έχει την κακή συνήθεια να ρωτάει 'Athens, are you OK?' κομμάτι παρά κομμάτι. Παρά το pogo των αρχικών σειρών, οι Bloc Party δεν κατάφεραν να κάνουν τη διαφορά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ήταν κακοί. Μοιρασμένο και αυτό το setlist (ευτυχώς) ανάμεσα στα τρία albums, με έμφαση στο εξαιρετικό 'Silent Alarm' (2005) και ειδικότερα στα 'Positive Tension', 'Banquet', 'So Here We Are', 'This Modern Love' και το 'Helicopter' που έκλεισε το set τους. Παρά τα ουρλιαχτά του διπλανού μου, δεν έπαιξαν το 'Two More Years'.. Αυτά. Θα ήθελα να τους ξαναδώ. One more chance (όπως τιτλοφορείται και το νέο single τους) την αξίζουν. Έστω και αν μας στοιχίσει τρία mojitos...
