Καλό Καλοκαίρι !(...μην ξεχνάτε ότι πάντα υπάρχει ο ήλιος)

Egg Hell live supporting Wooden Wand

Glasvegas - 'Euphoric ///Heartbreak \\\' (Columbia Records, 2011)

Η σκωτσέζικη προφορά δημιουργεί πολλούς εχθρούς και ελάχιστους φίλους, μάλλον γιατί για όλους εμάς τους ετερόγλωσσους εκλαμβάνεται σαν μία βλάχικη version της Αγγλικής. Πάντως, οι περισσότεροι από τους φίλους μας τους Σκωτσέζους δείχνουν να το έχουν καταλάβει και προσανατολιζόμενοι σε ένα ευρύτερο κοινό, προσπαθούν να καμουφλαριστούν και να φανούν πιο 'Αγγλοι' (βλέπε Teenage Fanclub, Franz Ferdinand και Belle & Sebastian).

Από την άλλη μεριά, υπάρχουν και μπάντες που δεν διστάζουν να θέσουν σε πρώτο πλάνο το ιδιαίτερο στοιχείο της προφοράς τους και να στηρίξουν σε αυτό όλη τη διαφορετικότητά τους. Στην κατηγορία αυτή, σίγουρα ανήκουν οι Arab Strap. Και δυστυχώς και οι Glasvegas...

Τρία χρόνια μετά το εξαιρετικό ομώνυμο ντεμπούτο τους, ηχογραφούν στο L.A. με παραγωγό τον πολύ Flood (U2, Smashing Pumpkins, Depeche Mode) το ' Euphoric /// Heartbreak\\' με το βλέμμα τους εμφανώς στραμμενο στον επικό (και εμπορικό) ήχο των Killers και αποτυγχάνουν διακριτικά. Πραγματικά, αν ξεπεράσουμε το ξεκίνημα με το αχρείαστο 'Pain Pain, Never Again' και το πομπώδες (και καρα-σκωτσέζικο, τι λέγαμε πριν;) ΄The World Is Yours', που συνδυαζόμενα αποτελούν ένα από τα χειρότερα ξεκινήματα LP ever, θα εκτιμήσουμε το κολλητικό 'You', την σταδιακή κορύφωση του 'Lots Sometimes' και την fuzz 'Geraldine' μελαγχολία του εξαιρετικού 'I Feel Wrong'.

Ένα μικρό βηματάκι προς τα πίσω για τους Glasvegas, όχι παραπάνω.

Νίκος Ζωητός

Vaccines 'What Did You Expect From The Vaccines?' (Columbia Records, 2011)

Λοιπόν, τι περιμέναμε από τους Vaccines;

Από το όνομά τους και μόνο, κάναμε συνειρμούς που μας τραβήξανε στo surf-garage των 50's-60's (βλέπε Troggs, Kingsmen, Thrashmen).

Από το πρώτο single τους 'Wreckin' Bar', το μυαλό μας πήγε στην παρέα του Joe Strummer να ερμηνεύει το 'Janie Jones' σε κάποιο υπόγειο του Λονδίνου.

To blog τους, αναφέρει ξεδιάντροπα τις Phil Spector-ικές τους επιρροές, μαζί με τους ξεθωριασμένους ήρωες Beat Happening, ενώ στις συνεντεύξεις τους δηλώνουν το θαυμασμό τους προς την pop τελειότητα των indie απόκληρων Abba. Ωστόσο, αλληθωρίζουν και προς το άλλο άκρο του Ατλαντικού, ως fans των Wild Nothing και των Walkmen.

Προσπαθώντας να πετύχουν το 'perfection in less than 3 minutes', μάλλον το καταφέρνουν με το εξαιρετικό πρώτο τους LP, που ακούγεται μονοκόμματα, δικαιολογεί απόλυτα το hype του NME και αποστομώνει τους αμφισβητίες τους.

Με μία θανατηφόρα τριπλέτα singles που παραπέμπει σε μεγάλα LP's περασμένων δεκαετιών ('Wreckin' Bar', 'Blow It Up' και 'Post Break-Up Sex') μας προσφέρουν αυτό που οι αμετανόητοι περιμένανε από το 'Angles' των Strokes και οι αισιόδοξοι από το δεύτερο LP των Glasvegas.

Νίκος Ζωητός

Trip Me Up! the 100th playlist, Tuesday 24-05-2011 @ Trip Radio

Αυτό ήταν το playlist (αλφαβητικά) στην 100η (και τελευταία) εκπομπή Trip Me Up! την Τρίτη 24-5-2011, 18:00-20:00 στο Trip Radio, όπου συγκεντρώσαμε αρκετές από τις αγαπημένες μας μπάντες που μας κράτησαν περισσότερο παρέα αυτά τα δυόμιση χρόνια...

Σας ευχαριστούμε όλους!

My Girls Animal Collective
Wake Up Arcade Fire
Thursday Asobi Seksu
Living Is So Easy British Sea Power
Cause = Time Broken Social Scene
My Maudlin Career Camera Obscura
Yes! Colourmusic
Snookered Dan Deacon
Strange Lights Deerhunter
Nothing Lasts Forever Echo & The Bunnymen
She Don't Use Jelly Flaming Lips
Ankle Injuries Fujiya & Miyagi
Geraldine Glasvegas
Happy Like Yesterday Groovy Little Numbers
You Trip Me Up (Acoustic) Jesus And Mary Chain
Micronomic (Boom Bip Remix) Lali Puna
Sick Muse Metric
Sweet and sour My Wet Calvin
Bloodbuzz Ohio National
Higher Than The Stars Pains Of Being Pure At Heart
Shoot Speed/Kill Light Primal Scream
Heavens On Fire Radio Dept.
Weird Fishes/Arpeggi Radiohead
Hallucinations Raveonettes
The Girl Who Had Everything Television Personalities
Wolf Like Me TV On The Radio
The Rat Walkmen
Death White Lies
Today Is The Day Yo La Tengo

Trip Me Up! playlist, Tuesday 17-05-2011 @ Trip Radio

Αυτό ήταν το playlist (αλφαβητικά) στην 99η (και προτελευταία μας) εκπομπή μας Trip Me Up! την Τρίτη 17-5-2011, 18:00-20:00 στο Trip Radio, όπου συγκεντρώσαμε πολλά από τα αγαπημένα μας tracks που δεν είχαν καταφέρει να τρυπώσουν στις playlists μας επί δυόμιση χρόνια...

Stay Tuned!


Sleep the Clock Around Belle & Sebastian
Cannonball Breeders
Spinning Away Brian Eno & John Cale
This Is How It Feels (Inspiral Carpets cover) Carter The Unstoppable Sex Machine
Carreer Opportunities Clash
Friday I'm In Love Cure
Everything Counts [Live] Depeche Mode
Via Deus
Sugar Sugar (Archies cover) Drugstore
Holy Town Dubrovniks
Hit the North, Pt. 1 Fall
Tomorrow James
Far Gone And Out Jesus And Mary Chain
Wide Open Space Mansun
Protection Massive Attack
Goddess On A Hiway Mercury Rev
Go Moby
Popular Nada Surf
Lithium Nirvana
Rapunzel Novak
Debaser Pixies
Come Home Placebo
Fake Plastic Trees Radiohead
Blitzkrieg Bop Ramones
Scar Tissue Red Hot Chili Peppers
For You Six by Seven
1979 Smashing Pumpkins
Panic Smiths
Sugar Kane Sonic Youth
I Can't Escape Myself Sound
Born Slippy Underworld
We Don't Need Anybody Else Whipping Boy
Sugarcube Yo La Tengo
Τα Κανονικά Παιδιά Τρύπες

Yuck - 'Yuck' (2011, Fat Possum)

Εδώ πρέπει να υπάρχουν -τουλάχιστον- δύο σημαντικά λάθη.

Οι Yuck είναι πολιτογραφημένοι Βρετανοί, πράγμα που τους εντάσσει στη συμπαθή ομάδα συγκροτημάτων που ανήκουν στη λάθος μεριά του Ατλαντικού (βλέπε -αντίστροφα- τους Pains Of Being Pure At Heart). Βέβαια, αν εντρυφήσουμε στη wikipedia, δίνουμε το ελαφρυντικό της συμμετοχής μίας Γιαπωνέζας και ενός βέρου Αμερικάνου...Το γεγονός, ότι τα δύο βασικά μέλη συναντήθηκαν σε έρημο του Ισραήλ, με αφορμή το Animal Collective t-shirt του ενός μας κάνει να αναπολήσουμε το 'Twilight Zone', ιστορική αμερικάνικη σειρά επιστημονικής φαντασίας που έπαιζε στα '80's η κρατικοδίαιτη ΕΡΤ...

Σύμφωνα με όλα τα έγκριτα sites, ο δίσκος κυκλοφόρησε το 2011, δηλαδή περίπου 20 χρονάκια αργότερα από τη δεκαετία στην οποία -ουσιαστικά- ανήκει. Και εξηγούμαι: εν έτει 2011, (δύο από) τα παιδιά θαύματα που εντυπωσίασαν ως Cajun Dance Party στα 16 τους, κυκλοφόρησαν τον απόλυτο 90's δίσκο, ηχογραφημένο σε 8-track με απόλυτη νεανική ορμή και φρεσκάδα.

Σχεδόν ότι αγαπήσαμε στα 90's υπάρχει εδώ: η fuzz αφέλεια των Υο La Tengo (΄Georgia'), η μελωδικές συγχορδίες των Teenage Fanclub ('Shook Down'), το φετινό 'Teenage Riot' ('Operation'), οι επανακάμψαντες Built To Spill ('Get Away'), τα φρενήρη σολαρίσματα των Dinosaur Jr. ('Holing Out'), το lo-fi των Pavement ('Stutter') και όλα τα παραπάνω μαζί στο 'The Wall'.

Ένας μεγάλος δίσκος που μας κάνει να απορούμε πότε πρόλαβαν τα πιτσιρίκια να αφομοιώσουν την παράδοση μίας ολόκληρης δεκαετίας και --κυρίως- να τη συνθέσουν τόσο όμορφα και ανεπιτήδευτα.

Αλλά μήπως, κάτι τέτοια πιτσιρίκια δεν πηγαίνουν πάντα τη μουσική ένα βήμα μπροστά;

Νίκος Ζωητός