Best Tracks Of 2009

Ακολουθεί η λίστα μας με τα 50 καλύτερα tracks της χρονιάς:

1. Young Adult Friction The Pains Of Being Pure At Heart
2. Quick Canal Atlas Sound
3. Snookered Dan Deacon
4. My Girls Animal Collective
5. Who Can Say Horrors
6. Unfinished Business White Lies
7. I Wanna Kill Crocodiles
8. Higher Than The Stars The Pains Of Being Pure At Heart
9. Vcr XX
10. Transparence Asobi Seksu
11. Sea Within A Sea Horrors
12. Sick Muse Metric
13. Future Primitives Papercuts
14. Counterpoint Delphic
15. Velvet Big Pink
16. Deadbeat A Place to Bury Strangers
17. Summertime Girls
18. You,You,You Mary and the Boy
19. Dont Haunt This Place Rural Alberta Advantage
20. Nothing To Hide Yo la tengo
21. Tarantula/Holding On Delay Trees
22. I Felt Stupid Drums
23. Bear Antlers
24. No Turning Back Gui Borrato
25. The More That I Do Τhe Field
26. Brother Sport Animal Collective
27. In Love Ringo Deathstarr
28. Surf Solar Fuck Buttons
29. Stay Alive The Pains Of Being Pure At Heart
30. Ασταμάτητα Νέοι Xaxakes
31. Σ' Αγαπάω Να Της Λες The Boy
32. Watching The Planets Flaming Lips
33. Rude Mamba pt1 Palov & Mishkin
34. Robot Stellastarr*
35. Antenna Sonic Youth
36. Death White Lies
37. Hysteric Yeah Yeah Yeahs
38. Shine On Down Spc Eco
39. Crystal Visions Big Pink
40. Oh Forever Brakes
41. The Fear Lilly Allen
42. Crying Lightning Arctic Monkeys
43. Olympians Fuck Buttons
44. Little Secrets Passion Pit
45. Butterfly Kisses Depreciation Guild
46. Sweet Disposition Temper Trap
47. Crocodile Phantom Band
48. Zero Yeah Yeah Yeahs
49. Honey In The Sun Camera Obscura
50. Hullaballabalú Mum

Big Pink - 'A Brief History Of Love' [2009, 4AD]

Μπάντα (ντουέτο) από το Λονδίνο (και όχι περιέργως από το Manchester ή έστω το Liverpool) η οποία ηχογραφεί με τη μία στη θρυλική 4AD, ψυχεδελίζει τόσο που μας θυμίζει έντονα το πρώτο ομώνυμο EP των Verve, με φωνητικά που δηλώνουν πώς θα έπρεπε να ακούγεται και σήμερα ο Ian McCulloch και με ένα - μην μου πείτε - καθώς πρέπει εξώφυλλο, σίγουρα δεν θα πέρναγε απαρατήρητο (για να βάλω μια τελεία).
Εν μέρει είχαμε προετοιμαστεί πιο πριν μες την χρονιά για αυτόν τον ήχο, με το εντυπωσιακό 'Primary Colors' των Horrors - ακούστε το κορυφαίο 'Crystal Visions' και θα καταλάβετε το γιατί...
Το 'Velvet' και ακολούθως το 'Dominos', τα δύο singles τους, στέφθηκαν με απόλυτη επιτυχία και τους εξασφάλισαν τον τίτλο του best new act της χρονιάς κατά το NME, όπως είχε γίνει και πέρυσι με τους Glasvegas οι οποίοι και τους το παρέδωσαν στα Shockwave Awards.
Έντεκα κομμάτια με κεντρικό θέμα την αγάπη και τις διαφορετικές όψεις της, όπως δηλώνουν και οι ίδιοι, αφορά ο δίσκος τους. Και επειδή και εμείς αγαπάμε πολύ τον ήχο του Madchester, δεν θα μπορούσαμε παρά να τους ακολουθήσουμε!

theo_k

[MySpace]

Horrors live in Athens (10-06-2009)

Ο πιο γεμάτος συναυλιακά Ιούνιος των τελευταίων ετών ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο χθές, με τη συναυλία των Βρετανών Horrors στο Gagarin. Η αγαπημένη του NME μπάντα ήρθε στην Ελλάδα στην κορυφή της καριέρας της, δηλαδή μετά τη φετινή κυκλοφορία του εξαιρετικού 'Primary Colours", δίσκος που σηματοδότησε μία μεγάλη αλλαγή στον ήχο τους και -επιτρέψτε μου- στο μέγεθος του συγκροτήματος. Αναμφισβήτητα, το 'Primary Colours' παίρνει άνετα μία θέση στο φετινό top-5 με τα best albums της χρονιάς και διεκδικεί με αξιώσεις την υψηλότερη.Αν το ντεμπούτο τους "Strange House" του 2007 μας σύστησε άλλη μία garage-punk θορυβοποιό νεανική μπάντα, η φετινή δουλειά τους (σαν να πέρασαν πολλά χρόνια και ακόμα περισσότερα νέα ακούσματα-επιρροές) είναι ένα ώριμο αριστούργημα που σίγουρα συγκινεί όσους αγάπησαν τους Jesus & Mary Chain, τους Spiritualized, τους My Bloody Valentine, τους σκοτεινούς Sound και Joy Division αλλά και το kraut rock των '70's.
Η σύντομη και περιεκτική (60', με ένα encore) εμφάνισή τους, ήταν βασισμένη μουσικά στο τελευταίο τους δίσκο και οπτικά στην υπερκινητικότητα του frontman Faris Badwan, ο οποίος με εξέπληξε όταν προς το τέλος του set τους έβαλε το πέτσινο μπουφάν του (!) διατρέχοντας σοβαρό κίνδυνο θερμοπληξίας. To main set του group ήταν σχεδόν όλο το 'Primary Colours' (πλην του ομώνυμου και της πιο αδύναμης στιγμής του, 'I Only Think Of You'), ενώ στο
encore μας θύμισαν για λίγο (ευτυχώς!) το παλιό τους garage πρόσωπο.
Και λίγα λόγια για τα support: οι Exposed By Observers είναι δυναμικοί και ξεσηκωτικοί (είναι και θέμα ηλικίας!), αλλά δεν νομίζω ότι αυτό που λείπει από την εγχώρια σκηνή είναι η ελληνική έκδοση των Rage Against The Machine, μπάντα που προφανώς αντιγράφουν. Από την άλλη μεριά, οι Phoenix Catscratch, κατάφεραν σε μισή ώρα να μας εκνευρίσουν τόσο με το άτοπο electro-punk τους, όσο και με το ύφος της τραγουδίστριας που δεν είπε το παραμικρό ανάμεσα στα κομμάτια προτιμώντας να κοιτάει το ταβάνι του Gagarin με γουρλωμένα μάτια (προφανώς αναλογιζόμενη την λαμπρή πορεία που έρχεται για το συγκρότημα!). Κάποιοι, προφανώς έχουν μπλέξει το styling με τη μουσική ή νομίζουν ότι η μουσική είναι συμπληρωματική του στυλ. Και όσοι κράζουν το NME, ας αναλογιστούν μήπως ο (όποιος) ελληνικός μουσικός τύπος έχει πέσει σε πολύ χειρότερα παραπτώματα hype, ένα από τα οποία σίγουρα είναι και οι Phoenix Catscratch!
Ορίστε και η playlist της βραδιάς (thanx, Θάλεια!)

Νίκος Ζωητός

The Horrors - 'Who Can Say'

Tώρα που συμβαίνει (και δεν συμβαίνει κάτι και με τους Strokes προς το παρόν...) το δεύτερο single τους από το δεύτερο album τους Primary Colours. Not bad...
[MySpace]