Moriarty - 'Fugitives' (2013, Air Rytmo)

Οι Moriarty είναι κοσμοπολίτες (Γαλλία, Ελβετία, ΗΠΑ, Βιετνάμ!). Ξεκίνησαν με μια διασκευή (στο 'Enjoy The Silence' των Depeche) κι ακολούθως φτιάξανε ολόκληρο OST με διασκευές... κλασικής μουσικής ('Παπουτσωμένος γάτος'!) μέχρις που φτιάξανε κι έναν «κανονικό» δίσκο με διασκευές ('Fugitives'). Η ιστορία με τις διασκευές θυμίζει το ρητό που θα λέγαν στο χωριό μου: «Αν θες να φτιάξεις την ροκ-εν-ρολ 'Ιτιά' μην την διασκευάζεις με ηλεκτρική κιθάρα, απλώς γράψε το 'Like A Rolling Stone'». Επίσης στο 'Fugitives' διασκευάζουν τα κομμάτια κάποιων τύπων (και πολιτισμών) που υπήρξαν Προ Μπομπ (στην προ Ντύλαν εποχή δηλαδή, και σύμφωνα με τον βρετανικό! μουσικό τύπο τέτοια εποχή απλώς δεν υπήρξε ποτέ). Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, χρησιμοποιούν πάρα πολλά "various instruments". Τόσα που θα σκίζανε τα πτυχία τους οι οργανογνώστες μέχρι να τα βρούνε και θα φθονούσανε μέχρι και οι έθνικ μουσικοί. Κι επειδή τούς φάνηκαν λίγα τα μέλη στη... συμμορία τους και τα όργανα τους φωνάξανε και πολλούς άλλους, σεσημασμένους και μη, να συμπαίξουν για να το πανηγυρίσουν το πρότζεκτ. Εν ολίγοις με αφορμή το 'Fugitives' περιγράψαμε όλα εκείνα τα στοιχεία που μας προκαλούν από αδιαφορία και απάθεια μέχρι εκνευρισμό και θυμό στην παγκοσμιοποιημένη πλέον μουσική κοινότητα. 

Αυτό που συνέβη όμως όταν ακούσαμε τον δίσκο είναι πολύ δύσκολο να το περιγράψουμε. Ήταν ακριβώς το ίδιο με την πρώτη φορά που τούς ακούσαμε στο ντεμπούτο τους το 2007 κι έκτοτε τους παρακολουθούμε με θρησκευτική προσήλωση χωρίς να αλλαξοπιστήσουμε και κατα-διωκτική εμμονή από το "Puss'n'boots" μέχρι το "Fitzcarraldo Sessions". Απλώς θα φαντασιωνόμαστε ότι κάπως έτσι θα πρέπει να αισθάνονταν οι ανθρακωρύχοι στις συναυλίες των Redskins το '84, οι φυλακόβιοι στο 'Live Αt Folsom Prison' το 68, οι μάγκες στην πρώτη ακρόαση του 'Πέντε Μάγκες στον Περαία' το '36 κ.ο.κ. Αυτοί βέβαια τo ακούγανε πρώτη φορά και τα βιώνανε κιόλας. Από την άλλη για γιαλαντζί "δραπέτες" όπως εμείς μπορεί ποτέ να μην είναι αργά. Μόνον που για να βρεις την ελευθερία πρέπει πρώτα να ξέρεις ότι την έχεις χάσει... 

Νίκος Rorschach

Εκπομπή '25' 28/12/2013 - 29/12/2013 Τα αγαπημένα album του 2013

Οι εκπομπές του 2014 θα ανεβαίνουν από εδώ και στο εξής στο mixcloud, στη διεύθυνση

http://old.mixcloud.com/PlutoMusicMag/

Εκπομπή 25 (28-12-2013) by Http://Plutomag.Blogspot.Gr/ on Mixcloud

Εκπομπή 25 (29-12-2013) by Http://Plutomag.Blogspot.Gr/ on Mixcloud

Εκπομπή '25' 21/12/2013 - 22/12/2013

Εκπομπή 25 (21-12-2013) by Http://Plutomag.Blogspot.Gr/ on Mixcloud

Εκπομπή 25 (22-12-2013) by Http://Plutomag.Blogspot.Gr/ on Mixcloud

Εκπομπή '25' 14/12/2013 - 15/12/2013

Εκπομπή 25 (14-12-2013) by Http://Plutomag.Blogspot.Gr/ on Mixcloud

Εκπομπή 25 (15-12-2013) by Http://Plutomag.Blogspot.Gr/ on Mixcloud

Εκπομπή '25' 01/12/2013

Εκπομπή 25 (01-12-2013) by Http://Plutomag.Blogspot.Gr/ on Mixcloud

Οι εκπομπές '25' του Χρήστου Δασκαλοπουλου σε αναμετάδοση στο Pluto

Είναι γεγονός ότι από τότε που ξεκίνησε το νέο site του ραδιοφωνικού σταθμού 'Στο Κόκκινο', για κάποιον άγνωστο λόγο, έχουν σταματήσει να ανεβαίνουν οι μουσικές εκπομπές στο αρχείο του. Παρά τις αλλεπάλληλες εκκλήσεις μας, αυτό το πρόβλημα δεν δείχνει να διορθώνεται.

Μέχρι να γίνει κάτι λοιπόν, αποφασίσαμε να ανεβάζουμε τις εκπομπές του Χρήστου Δασκαλόπουλου στο Mixcloud, για όποιον δεν προλαβαίνει να τις ακούσει live.

Είναι αυτονόητο, ότι τα ανεβάσματα των εκπομπών θα σταματήσουν μόλις αποφασίσει ο σταθμός 'Στο Κόκκινο' να το κάνει και ότι τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στον ραδιοφωνικό σταθμό και στους  παραγωγούς της εκπομπής.

Εκπομπή 25 (30-11-2013) by Pluto Music Mag on Mixcloud

Public Service Broadcasting 'Inform-Educate-Entertain' (Test Card Recordings,2013)

Πρωτοτυπία εν έτει 2013; Μάλιστα!

Καθώς τα gigabyte ανεβοκατεβαίνουν με δαιμονιώδη ρυθμό στη διαδικτυακή μουσικόσφαιρα και όλοι ανακαλύπτουν τους νέους (βάλτε ότι προτιμάτε) Pixies/MBV/Beatles, έρχονται κάποιοι να δοκιμάσουν μία εντελώς φρέσκια ιδέα που θα τους κάνει περισσότερο σημείο αναφοράς για τους επόμενους, παρα αντικείμενο σύγκρισης με τους προγενέστερους.

Το ντουέτο των λονδρέζων Public Service Broadcasting ντύνει ηχητικά απόσπάσματα από ειδησεογραφικά-προπαγανδιστικά φιλμάκια των '40's και '50's (κάτι αντίστοιχο με τα επίκαιρα που παιζόντουσαν στα διαλείματα των ταινιών στα ελληνικά σινεμά των '60's) προσπαθώντας -κατά δική τους όχι και τόσο μετριοπαθή ομολογία- 'να διδάξουν μαθήματα του παρελθόντος μέσω της μουσικής του μέλλοντος'. Κάπως έτσι προέκυψε το φετινό τους album 'Inform-Educate-Entertain', που με τον τίτλο του δείχνει να ταυτίζει τους στόχους των παλιών αυτών φιλμ με αυτούς της μπάντας. 

 Δεν είναι μόνο η εξαιρετικά εμπνευσμένη ιδέα τους που μας εντυπωσιάζει, ούτε ο όγκος του υλικού που (προφανώς) θα διέτρεξαν για να καταλήξουν στα  δέκα κομμάτια του άλμπουμ τους: είναι, πρωτίστως, ο ανεπανάληπτος τρόπος που εντάσσουν τα ηθικοπλαστικά και πομπώδη speakage στις συνθέσεις τους, έτσι ώστε να προκύπτει ένα άκρως εθιστικό, ενδιαφέρον και φιλοσοφημένο αποτέλεσμα.

Μία ακρόαση του 'Spitfire' θα σας πείσει: μέσα από ένα tempo που θυμίζει τις καλύτερες στιγμές των Death In Vegas, ξεπηδούν οι μονόλογοι του δημιουργού του δημοφιλούς και θανατηφόρου αεροσκάφους, θυμίζοντάς μας τη φρικιαστική διαστροφή του ανθρώπινου νου μέσα στον πόλεμο.
     'someday I am going to build a plane that looks just like a bird/
      it's not exactly a bird I'm creating, is it?
      It's the curiousest of birds
     A bird that breathes fire and spits out death and destruction, 
       a Spitfire bird.'

Στο 'Signal 30' μέσα σε ένα σχεδόν χεβιταλλικό ρυθμό, σαμπλάρουν ειρωνευόμενοι ένα διαφημιστικό οδικής ασφάλειας του 1959 , στο 'Theme From PSB' μας αυτοπαρουσιάζονται με ένα Lemonjelly-ικό καρναβάλι, στο κορυφαίο 'Everest' (με samples της ταινίας του 1953 'The Conquest of Everest') κάνουν πιο πολύ ένα σχόλιο στην ανθρώπινη φύση παρά στην κατάκτηση της οροσειράς ενώ στο 'Night Mail' καταφέρνουν να κάνουν τον παρουσιαστή του ομώνυμου διαφημιστικού documantary του 1936 να ...ραπάρει.  

Εύλογα, δεν παραλείπουν να κλείσουν το μάτι στους Boards Of Canada με το 'ROYGBIV' και στο 'Endtroducing' του DJ Shadow με το υπέροχο κλείσιμο του 'Late Night Final'.

Οι PBS δεν ήρθαν μόνο να μας θυμίσουν ότι η πρωτοτυπία θα κερδίζει πάντα τα παράγωγα, η έμπνευση την αντιγραφή και ο σαρκασμός το κήρυγμα. Ήρθαν, κυρίως, να ανανεώσουν τη σιγουριά μας ότι  η μουσική θα βρίσκει πάντα ένα τρόπο να προχωράει μπροστά. 

Βγάζοντας τον καλύτερο δίσκο της χρονιάς.

Νίκος Ζωητός

και ένα video που εξηγεί το πως προέκυψε το "Spitfire'