iLiKETRAiNS - Live in Athens 23/11/2008

Όπως μας είπε και ο τραγουδιστής των iLiKETRAiNS, την περασμένη βροχερή Κυριακάτικη νύχτα στην Αθήνα, "έχετε ήλιο εσείς εδώ, αλλά τι περιμένατε να σας φέρουμε εμείς από το βροχερό Leeds? πάλι καλά γιατί τώρα εκεί χιονίζει...". Το ημιπαγωμένο από την προσέλευση του κόσμου Gagarin μάλλον δεν κατάφερε να ζεσταθεί και τόσο από τους Άγγλους indie/post rockers...Και πως να γίνει αυτό αφού σε κάτι λιγότερο από 1 ώρα, όταν άρχισαν να ανάβουν τα αίματα, η τελετή έλαβε τέλος...Δεν είχαμε παρεβρεθεί στην περσυνή πρώτη τους εμφάνιση στα μέρη μας, για την οποία είχαν ακουστεί πολύ καλά σχόλια και είχαμε αρκεστεί απλά στην ακρόαση του debut full album τους Elegies to Lessons Learnt από το 2007. Έπαιξαν και τρία καινούργια τραγούδια τους σε πιο low tempo χωρίς κιθαριστικές εξάρσεις. Η καλύτερή τους στιγμή σίγουρα ήταν το τελευταίο τους τραγούδι στο encore, που αν δεν κάνουμε λάθος, ήταν το single Terra - Nova και μας θύμιζε αρκετά Explosions In The Sky (κρίμα που δεν κατέστει εφικτό να ανεβάσουμε το σχετικό video στο youtube...).Ενδιαφέρον είχαν και οι Εlectric Litany που άνοιξαν τη βραδιά με έντονες επιρροές και από Sigur Ros.

Clinic - 'Do it!'

Δεν μπορούμε να πούμε ότι ενθουσιαστήκαμε με τον τελευταίο (5ο) δίσκο της μπάντας από το Λίβερπουλ, όμως το γεγονός και μόνο ότι μπλέκουν με το δικό τους μοναδικό τρόπο, το punk με garage-psych μέχρι krautrock και βάλε και με σημείο κατατεθέν τους τα vintage keyboards, το κάνει από μόνο του ενδιαφέρον. Δεν έχουν ηχογραφήσει ποτέ τραγούδι πάνω από τεσσεράμιση λεπτά και δεν χρειάζονται πάνω από δέκα δευτερόλεπτα για να καταλάβεις ότι αυτό που ακούς είναι Clinic. Ξεχωρίσαμε το 'Memories' που ανοίγει το δίσκο και το 'The Witch' με πιο garage διαθέσεις όπως φαίνεται και στο video που ακολουθεί...

Deerhunter - 'Microcastle'

Μετά το περσινό εξαιρετικό τους δεύτερο album 'Cryptograms', οι Deerhunter επανέρχονται με μία ακόμα πολύ καλή δουλειά. Και αν το 'Cryptograms' ήταν σε συσκευασία 2 σε 1, με την έννοια ότι ο μισός δίσκος ήταν κιθαριστικός και ο υπόλοιπος ambient, αυτή τη φορά έρχεται σε συσκευασία 2 σε 2. Το 'Microcastle' που αποτελεί το κυρίως μενού με μπόλικη δόση Low fi αλλά και με κάποιες δυνατές κιθαριστικές στιγμές και το bonus disc 'Weird Era Cont.' με πιο experimental διάθεση. Ξεχωρίσαμε το 'Agoraphobia' που μας θύμισε κάτι από τις πρώτες δουλειές των Pavement αλλά και το 'Nothing Ever Happened' ίσως την πιο δυνατή στιγμή του album. Αξιοσημείωτο είναι ότι στα φωνητικά δεν ακούμε πλέον μόνο τον Bradford Cox (ο οποίος έχει τρεξίματα και με τους Atlas Sound) αλλά και τον κιθαρίστα Lockett Pundt.
Μιας και δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα κάποιο clip του Microcastle, θα αρκεστούμε τιμής ένεκεν στο 'Strange Lights' από το 'Cryptograms' το οποίο την περασμένη άνοιξη μας είχε πάρει τα μυαλά....

TV On The Radio - 'Dear Science'

Οι διανοούμενοι από το Brooklyn επιστρέφουν το 2008 με το 'Dear Science', την πιο ώριμη μέχρι τώρα δουλειά τους. Οι τόνοι είναι αρκετά πιο χαμηλοί σε σχέση με τα δύο προηγούμενά τους LP και ο ήχος τους πιο προσιτός (για....TV On The Radio). Τα φωνητικά του Tunde Adebimpe φλερτάρουν με τον David Bowie αλλά και τον Prince, αφού δεν λείπουν και οι funky αναφορές ('Golden Age'). Κλασσική μπάντα των LP και όχι των singles, απαιτούν αρκετή προσοχή ώστε να εκτιμηθούν όπως τους αξίζει. Ωστόσο στις μεγάλες στιγμές του δίσκου πρέπει να συμπεριλάβουμε το 'DLZ' (ο ήχος σήμα κατατεθέν των TV On The Radio), η εξαιρετική μπαλάντα 'Family Tree' και το 'Half Way Home', άξιος διάδοχος του 'Wolf Like Me' και με διαφορά ένα από τα καλύτερα κομμάτια που ακούσαμε φέτος.

Animal Collective - live in Athens 22/10/2008

Να εξηγηθούμε: οι Animal Collective δεν ανήκουν στις αγαπημένες μας μπάντες, πιστεύουμε ότι το 'Strawberry Jam' του 2007 ήταν ένας υπερτιμημένος δίσκος και ο πειραματικός τους ήχος μας αφήνει σχετικά αδιάφορους. Ωστόσο, ήταν αδύνατο να αγνοήσουμε το live ενός τόσο φρέσκου συγκροτήματος με προσιτή τιμή που μάλιστα συνοδευόταν και από φήμες για εξαιρετική live παρουσία. Και κάπως έτσι διαψευστήκαμε!
Λίγο πριν την προγραμματισμένη ώρα εμφάνισής (λόγω προβλήματος με την πτήση αναχώρησης τους) οι Animal Collective εμφανίστηκαν σε ένα -κατά τα 2/3 γεμάτο Gagarin- και προσέφεραν για μιάμιση ώρα ένα σχεδόν αδιάκοπο set με ένα encore, όπου κυριάρχησαν τα τριπλά synths του συγκροτήματος και τα ξεχωριστά φωνητικά του Panda Bear και του Avey Tare (που μας θύμισαν σε αρκετές στιγμές τους Walkmen). Αρκεί να αναφέρουμε ότι την πρώτη παύση την έκαναν είκοσι (!) λεπτά από την στιγμή που ξεκίνησαν, με αποτέλεσμα να συνεπάρουν με τον ήχο τους ακόμα και τους μη μυημένους στον ήχο τους (δηλαδή, εμάς). Εμφάνιση με ένταση σε σημεία εκκωφαντική (τουλάχιστον για όσους τολμηρούς βρίσκονταν σε απόσταση μικρότερη των τριών μέτρων απά τα ηχεία) που παρέπεμπε σε σημεία τόσο στους Orbital, όσο και στους Holy Fuck και Fuck Buttons (τους τελευταίους περιμένουμε εναγωνίως στις 3/11 στο Αν).

Sound The Alarm…

Ο συναγερμός που χτύπησε στο Θέατρο Βράχων σήμανε το ξεκίνημα της τρίτης εμφάνισης των Thievery Corporation στη χώρα μας, συγκρότημα από τα πλέον αγαπημένα τόσο στους dance όσο και στους indie εγχώριους κύκλους, που γέμισαν το θέατρο από νωρίς. Το ντουέτο από την Washington ξεκίνησε με το ‘Sound The Alarm’, πρώτο single από τον τελευταίο τους δίσκο ‘Radio Rataliation’, στον οποίο βγάζουν ένα πιο πολιτικοποιημένο προφίλ σε σχέση με τα προηγούμενα albums τους (αρκετά projections είχαν ως θέμα πορείες, συμπλοκές αστυνομίας-διαδηλωτών, τους Zapatistas κτλ.). Στη συνέχεια προσέφεραν ένα απολαυστικό δίωρο όπου ερμήνευσαν ένα μεγάλο μέρος του τελευταίου δίσκου, αλλά και παλιότερες επιτυχίες τους όπως τα ’38.45 A Thievery Number’, ‘Revolution Solution’, ‘Liberation Front’, ’ The Ηeart’s A Lonely Hunter’,’Exilo’ και το (πολυαναμενόμενο από το κοινό) ‘Warning Shots’. Δεκατρία (!) συνολικά άτομα παρέλασαν από τη σκηνή, δίνοντας περισσότερο την εικόνα μίας κολεκτίβας μουσικών, παρά ενός ντουέτου. Η συναυλία τελείωσε μετά από δύο ώρες και δύο encore, που περιλάμβαναν τα ‘El Pueblo Unido’, ‘The Richest Man In Babylon’, και ‘Sweet Tides’ (το πρώτο) και το ‘Marching The Hate Machines’ (το δεύτερο). Μία χορταστική εμφάνιση που μάλλον τους εξασφάλισε το επόμενο ελληνικό sold-out…

M83's Space Trip in Gagarin (4/10/2008)

Σε ένα σχεδόν γεμάτο Gagarin, οι M83 μας προσέφεραν ένα από τα γνωστά τους αστρικά ταξίδια. Ο Anthony Gonzalez συνοδευόμενος από τριμελή μπάντα (κιθάρα, drums και πλήκτρα) έπαιξε για μιάμιση περίπου ώρα, δίνοντας έμφαση στον τελευταίο τους δίσκο ‘Saturdays=Youth’, χωρίς όμως να ξεχάσει το αξεπέραστο ‘Till The Dawn Heals Us’, όπου μας απογείωσε με τα ‘Moonchild’, ‘Teen Angst’ και ‘Don’t Save Us From The Flames’. Εξαιρετική και η α λα Cocteau Twins φωνή της Morgan Kibby, τραγουδίστρια των Romanovs από το L.A. που έκλεψε την παράσταση με την ερμηνεία του ‘Skin Of The Night’