Thursday, February 25, 2010

Wilco - Wilco (The Album)
(2009, Nonesuch)

Μία μικρή βόλτα στο Σικάγο για να συναντήσουμε τους Wilco, που προέκυψαν από τις στάχτες μίας επιδραστικής μπάντας των 90'ς, τους Uncle Tupelo και είναι υπεύθυνοι για την ανανέωση του ενδιαφέροντος του κοινού για την αμερικάνικη folk και country. Σε αυτούς, άλλωστε, αποδίδεται και ο πολυφορεμένος -πλεον- όρος της 'alternative country'.

Με στηλοβάτες τον Jeff Tweedy και τον John Stiratt (καθώς η συχνή εναλλαγή των υπόλοιπων μελών δίνει την εικόνα ...πασαρέλας), οι Wilco μας προσφέρουν την όγδοη δουλειά τους, συνεπείς όπως πάντα: κάθε 2-3 χρόνια κυκλοφορούν νέο δίσκο, ικανοποιώντας (σχεδόν) πάντα το πιστό κοινό τους. Χωρίς να φτάνουν το αξεπέραστο 'Yankee Hotel Foxtrot' του 2002, επιβεβαιώνουν τη φήμη τους ως ένα από τα κορυφαία groups των τελευταίων 15 χρόνων με μελωδίες όπως το 'One Wing' και το 'You And I', αλλά και με αυτό που μας αρέσει περισσότερο σε αυτούς: την psycho τροπή που παίρνουν (προς το φινάλε τους, κυρίως) ορισμένα tracks όπως το 'Bull Black Nova'.

Τελικά, η americana δεν είναι πάντα βαρετή...

Νίκος Ζωητός

Friday, December 4, 2009

Best Of 2009 & 00's Bloggers Poll (# 17)

Best Of 2009 (#17)
The Big Pink - 'A Brief History Of Love' (4AD)
Επικοί, ογκώδεις, με κολλητικές μελωδίες και hooks, οι Big Pink κράτησαν ψηλά τη σημαία της Γηραιάς Αλβιόνας με έναν τυπικά βρετανικό δίσκο. Όποιος πίστεψε ότι είναι one-hit-wonders, μετά το (εξαιρετικό) 'Velvet', μπορεί να φάει το καπέλο του.

Best Of 00's (#17)
Yo La Tengo - 'I Am Not Afraid of You and I Will Beat Your Ass' (2006, Matador)
Τόσο ο τίτλος, όσο και τα παιδικά παιχνίδια στο οπισθόφυλλο του δίσκου, μας κάνουν να σκεφτούμε ότι οι Yo La Tengo μας κάνουν πλάκα: δεν μπορεί μία μπάντα να βγάζει με τέτοια ευκολία άλλο ένα αριστούργημα. Ένα group αγαπημένο σαν οικογένεια που παίζει στα δάκτυλα την ιστορία της Αμερικάνικης μουσικής και έχει διασκευάσει το ήμισύ της. Ένας δίσκος που παραλίγο να ξεπεράσει και το 'I Can Hear The Heart Beating As One' (1997) και περιέχει δόσεις από garage, soul, pop, jazz έχοντας ως ξεκίνημα και φινάλε δύο υπερδεκάλεπτα τζαμαρίσματα. Που τα έχετε ξαναδεί αυτά;