Best Of 2009 & 00's Bloggers Poll (# 1)

Best Of 2009 (# 1)
Animal Collective - 'Merriweather Post Pavillion' (Domino)

Kαι να θέλεις να το αποφύγεις, δεν γίνεται. Ένας δίσκος που ανοίγει νέους δρόμους και έχει (ήδη) βρει τους πρώτους μιμητές. O Animal-Collective-ικός ήχος δύσκολα περιγράφεται και ας αφήσουμε την καραμέλα των Beach Boys. Το απόλυτα new stuff των 00'ς ήρθε το 2009 και θα στοιχειώνει την μουσική για πάντα. Επιδραστικός σαν τον Stanley Kubrick. Στο 'A Clockwork Orange'...

Best Of 00's (# 1)
Radio Dept. - 'Lesser Matters'

Τι δεν ειναι το best album της δεκαετίας:

• ότι προβλήθηκε ιδιαίτερα από blogs, sites και περιοδικά και μας επιβλήθηκε να γουστάρουμε ('Queens Of The Stone Age - 'Rated R', Radiohead - 'Amnesiac').

• τα έργα παλαιών δεινοσαύρων που πρέπει να επικροτήσουμε σαν φόρο τιμης ενός ενδόξου παρελθόντος (βλέπε Bob Dylan, Brian Wilson, Pearl Jam κλπ.)

• δίσκοι που αν και στην εποχή τους μας έκαναν κλικ, με το πέρασμα του χρόνου μας φαίνονται αδιάφοροι (βλέπε Strokes - 'Is This It', Blur - 'Think Tank')

• έργα συγκροτημάτων που λατρεύουμε, αλλά η συγκεκριμένη τους δουλειά δεν ανταποκρίνεται στα standards του best δεκαετίας (βλέπε Yo La tengo - 'Popular Songs' και Flaming Lips ' At War With The Mystics' και 'Embronic'')

• ενθουσιασμοί που έρχονται και παρέρχονται (βλέπε Glasvegas - 'Glasvegas', The Pains Of Being Pure At Heart - 'S/T', 'Vampire Weekend - 'S/T').

Τι ειναι το best album της δεκαετίας:

ότι μίλησε απευθείας στην καρδιά σου
ο δίσκος που μόλις τον άκουσες είπες 'τι είναι αυτό;'
...και τον ξαναέβαλες καπάκι...
ο δίσκος που έπαιξε περισσότερο στο stereo/mp3 player σου...
ο δίσκος που έκλαψες μαζί του...
ο δίσκος που θα έπαιρνες μαζί σου στο (περίφημο) έρημο νησί για να τον ακούς για πάντα...
αυτός που σου είπε κάτι καινούργιο..
αυτός που δεν σου είπε ψέμματα..
αυτός που όταν έφευγες μακριά, φρόντιζες να είναι κάπου κοντά...
αυτός που αν πέθαινες αύριο, θα του έριχνες μία τελευταία ακρόαση...
αυτός που δεν περηφανεύτηκε ποτέ ότι έκανε την μέγιστη μουσική τομή, αλλά μήπως την έκανε αθόρυβα;
αυτός που λάτρεψαν και αρκετοί κολλητοί σου (μερικούς τους γνώρισες αργότερα...)
αυτό που άκουγες όταν την έχασες...
αυτό που θύμιζε πολλά παλιά αγαπημένα, αλλά δεν ήταν τίποτα από αυτά
αυτό που ήθελες να ακούς μαζί της (αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ...)
αυτό που δημιουργήθηκε από κάποιους τύπους που σίγουρα λάτρεψαν τους My Bloody Valentine.
....αλλά ήθελαν να κάνουν κάτι διαφορετικό...
....που να μείνει για πάντα....
....που να γράψει στα αρχίδια του τα όποία NME, Uncut και Rolling Stone...
...μία πραγματικά indie παραγωγή, χωρίς την ταμπέλα του δήθεν indie...
...από μία μπάντα που δεν τους έφερε ποτέ κανείς στην Ελλάδα...
...(εμείς προτιμάμε τους Scorpions)
....που σημαίνει πολλά για λίγους και δεν σημαίνει τίποτα για τους πολλούς.
...(πότε είχαν δίκιο οι πολλοί;)
....που να δείξει ότι -εκεί- (ψηλά στους πάγους) υπάρχουν ακόμα συναισθήματα...
...συναισθήματα, αυτό είναι πάντα το ζητούμενο...
...αυτό κυνηγάμε μέσω της μουσικής...
....της τέχνης, γενικά...
...ποτέ μην το ξεχνάτε αυτό!
...δύο κορίτσια στο εξωφυλλο
....μεθυσμένα (ή απλά ευτυχισμένα)
....θυμάστε καλύτερη εικόνα από την μέχρι τώρα ζωή σας?
....από τότε που είσασταν ξαπλωμένοι ο ένας δίπλα στον άλλον (και μεθυσμένοι)
...ειλικρινά δεν ξέρω τίποτα...
...δεν έχω ακούσει όλα τα LP της δεκαετίας
...μπορεί να μην έχω ακούσει ούτε καν αυτά που ψηφίσατε στο νούμερο 1.
...το είχα αποφασίσει καιρό..
...από το 2004 που κυκλοφόρησε...
...τα συλληπητήρια μου σε όσους δεν έχουν ακούσει το δίσκο αυτό
...μία δεκαετία πέρασε τζάμπα για εσάς
...ξώφαλτσα
...σας χαρίζω τις ροκιές των Strokes
...σας χαρίζω τα έπη των Arcade Fire
...σας χαρίζω την ασφάλεια των Radiohead
....σας χαρίζω τα 'επιτεύγματα' του κυρίου Jack White
...δεν πειράζει...
...πάντα θα υπάρχει ένα γαλατικό χωριό
...που θα κατοικεί ο Asterix και ο Ovelix...
...στο χωριό αυτό θα υπάρχουν τεράστια ηχεία..
...σαν αγριογούρουνα..
....και θα παίζουν το δίσκο αυτόν..
....τον καλύτερο της δεκαετίας...
....όσοι Ρωμαίοι και να υπάρχουν τριγύρω...
...εμείς θα αντιστεκόμαστε, ρε!...
...και μπορεί κάποτε...
...να νικήσουμε τις χιλιάδες στρατιωτών...
...και να επικρατήσουμε...
...και τότε σε όλη την Ρώμη θα ακούγεται εκκωφαντικά αυτό το LP...

The Radio Dept. - 'Lesser Matters' (2004)

Η έκπληξη του 2004 μας ήρθε από βόρεια και συγκεκριμένα από τη Σουηδία. Οι Radio Dept. πήραν το όνομά τους από την πινακίδα ενός μαγαζιού που επισκεύαζε ραδιόφωνα στην παγωμένη πατρίδα τους και όσο πεζή ήταν η έμπνευση του ονόματός τους, τόσο εμπνευσμένο υπήρξε το δισκογραφικό τους ντεμπούτο ‘Lesser Matters’.
Το περιοδικό (που αγαπάμε να μισούμε ή μισούμε που αγαπάμε, όπως θέλετε πάρτε το) NME τοποθέτησε το album στην περίοπτη ένατη θέση στην ανασκόπηση του 2004, ενώ δύο κομμάτια τους φιγουράριζαν στα καλύτερα tracks του ίδιου έτους. Κάπως έτσι, τα (indie) φώτα στράφηκαν πάνω τους και αποκάλυψαν ένα shoegaze διαμαντάκι, φανερά επηρεασμένο από τους πρωτομάστορες του είδους My Bloody Valentine, αλλά και από τους πιο τρυφερούς-αιθέριους εκφραστές του όπως Chapterhouse, Slowdive και Lush. Το ‘Lesser Matters’ είναι ένας δίσκος που δεν ξεμπερδεύεις μαζί του εύκολα, κυρίως γιατί αποτελεί ένα σφιχτοδεμένο σύνολο κομματιών που δημιουργούν μία αριστουργηματική ατμόσφαιρα, θυμίζοντάς μας άλλες (περασμένες) εποχές όπου τα LP βασίλευαν και ακούγονταν από την αρχή μέχρι το τέλος. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι λείπουν τα highlights…
Τα 1:17 του ‘Too Soon’ μας εισάγουν νωχελικά στο κλίμα του album, προετοιμάζοντάς μας για το καταιγιστικό ριφάκι του “Where Damage Isn’t Already Done’, κομμάτι που φαίνεται να έχει ξεγλιστρήσει από δίσκο των μεγάλων Yo La Tengo. Στίχοι αόριστοι, ελλειπτικοί και ερωτικοί, τραγουδισμένοι χαμηλόφωνα συμπληρώνουν μελαγχολικά το μεγαλείο του ήχου των Radio Dept. Στο εξαιρετικό ‘Why Won’t You Talk About It’, οι τόνοι ανεβαίνουν αρκετά θυμίζοντας Spiritualized στις καλύτερες στιγμές τους. Αλλά και στις πιο χαλαρές στιγμές τους, οι Radio Dept. δεν τα πάνε καθόλου άσχημα: στο ‘1995’ νοσταλγούν το συγκεκριμένο έτος (που παρεμπιπτόντως ήταν και η χρονιά δημιουργίας τους), στο ‘Strange Things Will Happen’ προβάρουν με επιτυχία τα γυναικεία φωνητικά ενώ το catchy ‘Ewan’ δύσκολα σε αφήνει αδιάφορο. Κρίμα που με το τέλος του ‘Lost and Found’ πρέπει να εγκαταλείψεις τον παγωμένο αλλά ονειρικό κόσμο τους και να προσγειωθείς στον δικό σου.