Lali Puna - 'That Day'

Δύσκολο έως απίθανο να σε απογοητεύσουν με τις δουλειές τους οι Lali Puna. Φαίνεται δεν τα καταφέρνουν ούτε στον τέταρτό τους δίσκο 'Our Inventions' που μόλις κυκλοφόρησαν. Εδώ μαζί με τη βοήθεια του Marcus Acher...
Remember the Good Lies?

theo_k

Richard Hawley - 'Truelove's Gutter' (2009, Mute)

Τα σαραντατρία του χρόνια έκλεισε αισίως ο κολλημένος με το Sheffield τροβαδούρος (ακόμα και οι τίτλοι των προηγούμενων δύο δίσκων του είναι περιοχές του Sheffield) και πέρυσι κυκλοφόρησε το 6ο LP του με τίτλο 'Truelove's Gutter'.

Μετά την επιτυχία των 'Coles Corner' (2005) και 'Lady's Bridge' (2007) o Richard Hawley δεν πέφτει στην παγίδα της εμπορικότητας, αλλά αντίθετα ρίχνει κάθετα τους τόνους και παρουσιάζει έναν δίσκο χωρίς -ουσιαστικά- singles. Έτσι, δημιουργεί μία χαλαρή ατμόσφαιρα στα χνάρια τόσο του Johnny Cash (που πρέπει να είναι το απόλυτο ίνδαλμά του) όσο και του Elvis και του Roy Orbison. Οικογενειάρχης πλέον με τρία παιδιά, έχει εγκαταλείψει οριστικά τις καταχρήσεις του ένδοξου παρελθόντος (περίοδος Longpigs και Pulp) και αυτό αντανακλάται άμεσα στη μουσική του.

O Richard ήταν μία σταθερή αξία για όλα τα 00's και αυτό αποδεικνύεται και με τα δεκάλεπτα 'Don't You Cry' και 'Remorse Code'.

Νίκος Ζωητός

Joy Formidable – ‘Popinjay’

Το τρίο από την Ουαλία χτυπά για δεύτερη φορά, ένα χρόνο μετά την πρώτη τους κυκλοφορία, με το ‘Popinjay’ προάγγελο της νέας τους δουλειάς.
Για πάρτε μία γεύση εσείς που αρέσκεστε στους Yeah Yeah Yeahs και στους Blood Red Shoes. OK, σας έχουν λείψει και λίγο οι κιθάρες των Smashing Pumpkins...

theo_k

Four Tet - There Is Love In You (2010, Domino)

Μία μετριότατη μουσική χρονιά, βρίσκει σωσίβιο (μέχρις στιγμής) στην electronica.

O Kieran Hebden είναι παλιός γνωστός: ηγείται των Fridge, ένα trio από το Putney και ηχογραφεί μαζί τους από το 1997. Το 1998 όμως κυκλοφορεί το 'Semaphore' που δημιουργεί αίσθηση στους κριτικούς που τους κατατάσσουν, ατυχώς, στο (τότε) κραταιό post rock. Ήταν η περίοδος που οτιδήποτε καινούργιο κυκλοφορούσε και δεν έμοιαζε καθαρά με κάτι, το λέγαμε post rock για να τελειώνουμε, με αποτέλεσμα να μην ξέρουμε στο τέλος και εμείς οι ίδιοι τι στην ευχή είναι το post rock...

Τι λέγαμε; Ο κιθαρίστας Kieran, λοιπόν, ανήσυχος και με αναζητήσεις πέρα από έξι χορδές του, ξεκινάει να συγκεντρώνει διάφορα samples και να επικεντρώνεται σε πιο ηλεκτρονικές φόρμες, που θα πάρουν σάρκα και οστά στο 'Dialogue' (1999) που κυκλοφορεί ως Four Tet.
Φέτος, ο Four Tet κυκλοφορεί το τέταρτο LP του με τον αισιόδοξο τίτλο 'There Is Love In You' και απλά, εντυπωσιάζει με τη γνώριμη συνταγή του: μία ambient, low tempo, σχεδόν υπνωτική electronica, με μελωδίες που συχνά διακόπτονται (και υπογραμμίζονται!) από ηλεκτρονικά παράσιτα (σήμα κατατεθέν του).

Πέρα από το εξαιρετικό πρώτο single 'Love Cry' που σε παρασύρει με το υπόγειο χορευτικό του beat, λατρέψαμε την εσωτερική εκφραστικότητα του (εξωπραγματικού) 'Reversing', το κτύπημα της καρδιάς του ...βαπτιστηριού του στα 11'' του 'Pablo's Heart' και το αριστουργηματικά γλυκό φινάλε του 'She Just Likes To Fight'...

Νίκος Ζωητός

Trip Me Up! playlist, Tuesday 23-03-2010 @ Trip Radio

Αυτό ήταν το playlist (αλφαβητικά) στην εκπομπή μας Trip Me Up! την Τρίτη 23-03-2010, 18:00-20:00 στο Trip Radio
Stay Tuned!

Venosa Amusement Parks on Fire
Norway Beach House
Faith Void Bill Callahan
Yes! Colourmusic
Insane Lullaby Danger Mouse & Sparklehorse
Celebration Station Dread Astaire
Winona Drop Nineteens
Ray Bouvier Fiery Furnaces
And If You Go Girls (nyc)
Lust For Life Girls
Twenty Four Hours Joy Division
Beat Your Heartbeat Kissaway Trail
New Year Kissaway Trail
Upsetters One Step Dub Lee Scratch Perry
Kate's Summer Lumiere Brother
Dare Mary Onettes
once a fisherman Mayola
Introducing Palace Players Mew
B.M.F Monsieur Minimal
Date With Ikea Pavement
My Body Is A Cage Peter Gabriel
A Place Called Home PJ Harvey
Last Cigarette Playground Noise
Heavens On Fire Radio Dept.
Small parade Sambassadeur
Baby Blue Scanners
We Never Close Our Eyes Scanners
White Sky Vampire Weekend

Trip Me Up! playlist, Tuesday 16-03-2010 @ Trip Radio

Αυτό ήταν το playlist (αλφαβητικά) στην εκπομπή μας Trip Me Up! την Τρίτη 16-03-2010, 18:00-20:00 στο Trip Radio που περιλάμβανε ένα μονόωρο αφιέρωμα στον Mark Linkous:
Stay Tuned!

It's a Wonderful Life Sparklehorse
Don't Take My Sunshine Away Sparklehorse
Revenge Sparklehorse
Painbirds Sparklehorse
Shade and Honey Sparklehorse
Rainmaker Sparklehorse
Sick Of Goodbyes Sparklehorse
Sunshine Sparklehorse
Star Eyes (I Can't Catch It) Sparklehorse
Hammering The Cramps Sparklehorse
Comfort Me Sparklehorse
Ghost Of His Smile Sparklehorse
Someday I Will Treat You Good Sparklehorse
Maggie Mae (Rod Stewart cover) Sparklehorse
Piano Fire Sparklehorse
Dog Door Sparklehorse
If My Heart Sparklehorse + Fennesz
Two Antlers
Silently Blonde Redhead
Nothing Ever Happened Deerhunter
Doubt Delphic
The Dunes Electric Litany
The Sparrow Looks Up At The Machine Flaming Lips
Do You Remember Horrors
Remember Lali Puna
Proud Evolution Liars
Scarecrows On A Killer Slant Liars
Lavender Oneida
Metronomic Underground Stereolab
Crystals Thrushes
The Look Of Love Vassilikos

Vampire Weekend - 'Contra' (2010, XL)

Δεύτερο LP για την μπάντα από τη Νέα Υόρκη, που απέκτησε τη φήμη της -κυρίως- για την επιρροή που έχει δεχθεί ο ήχος τους από την αφρικάνικη μουσική. Όσο και αν πιστεύουμε ότι η επίδραση αυτή δεν είναι τόσο εμφανής, οι ίδιοι φαίνεται να το καλλιεργούν τόσο με τίτλους όπως το 'Cape Cod Kwassa Kwassa', όσο και με τις στιχουργικές τους αναφορές στο Peter Gabriel (ιδιοκτήτη της Real World, βασικό διοργανωτή των WOMAD και γενικότερα, ο επιφανέστερος promoter της World Music).

Τα κολεγιόπαιδα από το Columbia που κατηγορήθηκαν ότι είναι κακομαθημένα πλουσιόπαιδα που παίζουν εστέτ pop (κάτι που ο leader Ezra Koenig αντικρούει λέγοντας πως μεγάλωσε ακούγοντας Elvis Costello, Ramones και Clash) συνεχίζουν εκεί που σταμάτησαν στο ντεμπούτο τους, με μία αρκετά κατώτερη δουλειά, που όμως σε καμία περίπτωση δεν απογοητεύει αλλά ανανεώνει το ενδιαφέρον και τις προσδοκίες μας για το μέλλον.

Δεν θα βρείτε εδώ τα killer tracks του πρώτου δίσκου για τα Οξφορδιανά κόμματα (ναι, ναι είχαν γράψει και κομμάτι για το ...σημείο στίξης!), ούτε 'Walcott' υπάρχει. Όμως, η απλή (στα όρια της αφέλειας) pop τους εξακολουθεί να μας γοητεύει στα 'Taxi Cab', 'Run' και 'Diplomat's Son'.

Νίκος Ζωητός